Huayhuash Trekking in Peru

De Huayhaush trekking was de kers op de “empanada” van mijn rondreis door Zuid-Amerika. Voor ik aan deze trekking begon had ik al heel wat kilometers in de benen en al redelijk lang boven de 3500 meter vertoefd. Met andere woorden, ik was in topconditie! Moest dit mijn eerst trekking in Zuid-Amerika geweest zijn, was dit ongetwijfeld volledig anders afgelopen. De normale tocht (zie kaartje onderaan) duurt tussen de 9 en de 12 dagen.

In het kort

Soort tochtA naar B
Startpunt – EindpuntQuartelhuain – Llamac
Duur6 dagen
Afstand96 km
Hoogste punt5050 m (Paso del Trapecio)
PeriodeBegin juli
LocatieCordillera Huayhuash, Peru
MoeilijkheidsgraadZwaar

Verslag

Dag 1: Huaraz – Quartelhuain – Janca (Bus: 156 km – Wandelen: 7 km)

Met veel geluk kan ik aan mijn trekking beginnen! Toen ik aan de praat geraakte met de eigenaar van mijn hostel wist deze me te vertellen dat zijn organisatie over twee dagen een tocht ging begeleiden in de Cordillera. Zonder aan te dringen om met hen mee te gaan, stelde hij voor dat ik mocht meerijden tot de startplaats en van daaruit mijn eigen ding kon doen! Ideaal, aangezien de lokale bussen maar tot Llamac (of in het beste geval naar Pocpa) rijden en ik in Quartelhuain wilde vertrekken. Van een win-win situatie gesproken!

De ochtend zelf waren ze me echter kompleet vergeten en pas toen ik ging vragen wanneer het busje kwam, viel zijn frank en kon ik nog op het nippertje in de bus springen. Na een 5 uur!! durende rit stond ik met mijn rugzak klaar om direct al de eerste pas te bedwingen, de rest van de groep liet ik achter op de camping in Quartelhuain. Het eerste ‘tolstandje’ had me als snel gevonden, een lokale boer gaf me in ruil voor 40 soles een ‘toegangsticketje’ voor het park. Tegen 16u zette ik mijn tent op en genoot van het eerste prachtige uitzicht op de bergen!

Dag 2: Janca – Campamento Huayhuash (21 km)

De eerstvolgende camping was maar 3 uurtjes wandelen dus tijdens het stappen besliste ik om de tweede pas er ook nog aan te hangen en direct naar een andere camping te gaan. Een prachtige wandeling van 23 km, twee passen van rond de 4800m en ontelbare blauwe laguna’s. Het enige vervelende aan deze dag waren de agressieve honden! Ik was zeer blij dat ik mijn wandelstokken mee had om hier en daar een tik uit te delen! Vanaf nu ging ik enkel nog de ‘Circuito Alpino’ afwandelen. Op dit pad vind je veel minder toeristen en vanaf de derde dag begreep ik ook waarom.

Dag 3: Campamento Huayhuash – Paso del Trapecio – Laguna Juraucocha (11 km)

Van camping Huayhuash ging het via de ‘Circuito Alpino’ naar laguna Juraucocha. Wat een dag! De afstand viel redelijk goed mee: 8 km, maar ik heb er wel even lang over gedaan als die 23 km van de dag voordien. Met volle moed (en onwetendheid) vertrok ik richting de pas. Al gauw verdween elk spoor van een pad en was ik volledig aangewezen op de wandel GPS. Na heel wat zoekwerk en het oude pad te hebben genomen, kwam ik tegen de late middag aan op de top. Vandaar liet de GPS me zien dat het terug dalen was om dan weer een pas over te gaan. Mijn hoofdregel is echter: “Nooit hoogte verliezen” dus zocht ik een ander ‘padje’. Al snel vond ik heel wat voetsporen die in de sneeuw omhoog gingen en ook op de GPS leek dit een logisch alternatief. Niets was minder waar!

Tijdens de afdaling bevond ik me al gauw in het midden van een steile wand die opeens verdween onder de gletsjer. De gapende zwarte holtes onder de gletsjer wachtten me beneden op. Als overmaat van ramp waren het allemaal losse stenen en brak bijna alles wat ik aanraakte af. Ik stak alles in mijn rugzak en al klimmend probeerde ik de onderkant van de klif te bereiken! Meerdere malen donderden de afgebroken stenen naar beneden en verdwenen in de leegte onder de gletsjer. Na twee uur had ik de 300m lange klim eindelijk overwonnen en kon ik even in veiligheid uitrusten. Mijn armen waren compleet verzuurd en ook mentaal was ik volledig uitgeput. Ik dronk het laatste water dat ik had op en schakelde over op automatische piloot. Ik had nog steeds een serieuze afdaling voor me en had geen zin om dit in het donker te doen.

Uiteindelijk vond ik mijn eigen weg (want een pad moet je hier niet verwachten) en kwam ik tegen de valavond aan bij de laguna. Ik zette mijn tent op en prees mezelf gelukkig dat alles goed was afgelopen. Vandaag kreeg ik een lesje in nederigheid dat ik nooit zal vergeten.

Dag 4: Laguna Juraucocha – Tussen campamanto Valle Caramarca en Huayllapa (12 km)

Na de zware tocht van gisteren gunde ik mezelf een rustige dag en besloot om een 4 uur durende wandeling naar de camping in de Valle Camarca te maken. Zo gezegd zo gedaan en tegen 15u zette ik mijn tent op een heerlijk idyllisch plekje. Ook vandaag was het pad amper te zien, meestal volgde ik gewoon de koeienpaden en zocht de gemakkelijkste weg richting de pas. Vooral de afdalingen lagen vol stenen en waren zeer slipperig

Dag 5: Campamanto Valle Caramarca – Huayllapa – Campamento Jahuacocha (32 km)

Racing day: ‘S nachtst was ik meerdere malen wakker geworden omdat ik op de koude grond lag. Al op dag twee had ik mijn matras moeten plakken, maar blijkbaar zat er nog een gaatje in en om het uur bevond ik mezelf weer op de grond en kon ik mijn matje beginnen oplazen. Het gat was deze keer echter onvindbaar dus besloot ik om er een lange tocht van te maken zodat ik een dagje vroeger in Huaraz zou zijn. De kortste route zou wederom de ‘Circuito Alpino’ richting laguna Jahuacocha geweest zijn. Door de afgelopen twee dagen vertrouwde ik dat pad echter niet meer en was niet zeker dat dat ook effectief de snelste route ging zijn. Bovendien was mijn eten op en moest ik langs Huayllapa om mijn voorraad terug aan te vullen.

Ik maakte me redelijk vroeg (ik kon toch niet slapen) op voor een tocht van 32 km en twee passen van rond de 5000m. Al een geluk dat ik me fris en in vorm voelde! Met een stevig ritme overbrugde ik al snel heel wat kilometers en kwam nog net voor het donker aan op de camping. Ik informeerde me over hoe laat ik moest opstaan om op tijd te zijn voor de bus in Llamac en schrokte met veel goesting mijn pasta binnen. Nog een paar foto’s van een heerlijke sterrenhemel en dan voldaan mijn slaapzak in.

Dag 6: Campamento Jahuacocha – Llamac – Bus naar Huaraz (Wandelen: 13 km – Bus: 156 km)

Om 6u30 had ik alles in mijn rugzak gestoken en vertrok richting Llamac. De laatste bus ging tegen 11u30 vertrekken en het was een 5 uur durende wandeling. Tegen 10u kwam ik aan in het dorpje en kocht meteen wat welverdiend fruit! Om stipt 11u30 vertrok mister Speedy Gonzalez met de bus naar Huaraz en in tegenstelling tot de 5u durende heenrit waren we nu op 3u en 30 minuten in Huaraz! Nog nooit iemand zo zien racen met een bus, maar wat een goede chauffeur! Op naar het hostel voor een warme douche, snel een berichtje naar onze papa sturen en dan schaamteloos op restaurant gaan voor een crimineel grote pizza! Zoals eerder al gezegd, was het een fantastische ervaring en ongetwijfeld een van de ruwste trekkings die ik al gedaan heb! Een échte aanrader voor elke (voorbereide) avonturier!

Praktisch

Vervoer heen en terug

Je hebt, naar mijn weten, twee opties om aan de trekking te beginnen.

  1. Meeliften met een georganiseerde tour.
    Vaak krijgen ze de busjes niet helemaal vol en is er nog plaats. Als je de touroperatoren kan overtuigen dat het in hun bestwil is om dat plekje aan jou te verkopen, zou ik deze manier van reizen aanraden.
  2. Bus vanuit Huaraz naar Llamac.
    In 2018 was dit met Turismo Nazario. Zij rijden elke dag één keer tussen Huaraz en Llamac (en omgekeerd). Voor de zekerheid kan je best eens navragen in de stad zelf. Reken ongeveer 15 euro uit voor een ticketje.

Navigatie

Het is niet gemakkelijk om ter plaatse een goede stafkaart te bemachtigen, het beste wat je kan doen is in het toeristisch centrum op de Plaza de Armas een kaart gaan halen. Indien je echt een onfeilbare stafkaart wilt meepakken, stel ik voor dat je die van de Alpenverein meeneemt. Neem sowieso een wandel-GPS mee!

Goed om te weten

  • Onderweg kom je verschillende ‘tolinners’ tegen. Naar gelang je route moet je rekenen op 100 tot 200 soles! Dit zijn gewoon boeren die langs de kant van de paden zitten, zorg ervoor dat je zeker het ‘bewijsje’ meekrijgt.
  • De Huayhuash trekking wordt niet echt door de regering onderhouden. De meeste paden lopen door privéterreinen van de lokale boeren die het op hun beurt proberen veilig te houden voor de wandelaars. Dit houdt in dat er niet altijd wegwijzers of duidelijke paden zijn. Een wandel-GPS is een absolute must voor deze trekking!
  • Huayllapa is de het enige dorpje dat je tegenkomt waar je uw voorraad kan aanvullen. De mensen zijn hier zeer vriendelijk en gaan je steeds proberen te helpen met je vragen.

Leesmateriaal

Touching the Void – Joe Simpson

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.